Każdy chce być szczęśliwym i osiągnąć pełnię szczęścia.
Jedyną straszną siłą , która niszczy ludzkie szczęście jest zło.
Dlaczego więc ludzie grzeszą?
Dlaczego człowiek , który decyduje się na popełnienie grzechu wierzy , że w ten sposób osiągnie jakieś dobro?
Skąd się bierze w świadomości ludzkiej dziwna przecież fascynacja i uległość pozornemu urokowi zła ?
Dlaczego grzech , który prowadzi do śmierci i samozniszczenia wydaje się być tak bardzo atrakcyjnym sposobem na osiągnięcie szczęścia ?
Odpowiedzi na te pytania poszukajmy w Biblii.
W opisie stworzenia Bóg mówi nam , że stworzył człowieka na Swój obraz i podobieństwo. Co to znaczy?
Oznacza to , że obdarzył go rozumem i wolnością , a więc sprawił , że spośród wszystkich stworzeń żyjących na ziemi , tylko człowiek ma zdolność kochania Boga i innych ludzi.
Dla człowieka być szczęśliwym znaczy : kochać i być kochanym.
Raj jest symbolem tego pierwotnego szczęścia.
Człowiek żył w pewności wypływającej z wiary , że do pełni szczęścia potrzebny jest mu tylko Bóg.
Żył w przekonaniu , że jest kochany przez Boga i że tylko z Boga czerpie wszystko to , co mu jest potrzebne do życia i szczęścia.
Trzeba pamiętać , że szczęście raju miało osiągnąć swoją pełnię w przebóstwieniu człowieka , a więc w momencie , kiedy stałby się on uczestnikiem Boskiej natury(2P1,4).
Bóg powołuje człowieka do istnienia bez jego zgody, ale dopiero za jego przyzwoleniem może dać mu pełnię szczęścia.
Pierwsi ludzie przed popełnieniem grzechu pierworodnego byli szczęśliwi , ale było to szczęście w rozwoju.
Miało osiągnąć swoją pełnię dopiero w momencie przebóstwienia ich ludzkiej natury , mocą dobrowolnie przyjętej miłości Boga.
Z opisu biblijnego dowiadujemy się , że istotną częścią życia człowieka w raju była wiara w to , co mówił Bóg w zakazie: z tego drzewa poznania dobra i zła nie wolno ci jeść , bo gdy z niego spożyjesz, niechybnie umrzesz ( Rdz 2,17).
Drzewo poznania dobra i zła jest więc symbolem prawdy , która Bóg objawił człowiekowi.
Jaka to jest prawda ?
Co oznacza zakaz spożywania owoców z tego jedynego drzewa ?
Bóg po prostu mówił człowiekowi prawdę : pamiętaj , że nie jesteś bogiem , a tylko człowiekiem . Sam o własnych siłach nie jesteś w stanie osiągnąć pełni szczęścia.
W twoim sercu są nieskończone pragnienia i aspiracje , ale beze Mnie i pozostawiony sam sobie jesteś śmiertelny i skończony.
Dlatego pamiętaj , że istnieje pewna granica , której nie wolno ci przekroczyć.
Nie możesz wbrew moim przykazaniom sam decydować o tym , co jest dobre a o złe.
Te przykazania wynikają z Mojej miłości do ciebie , one tylko opisują rzeczywistość i wyznaczają jedyną drogę życia , którą Ja pragnę prowadzić ciebie do pełni szczęścia , a więc do przebóstwienia. Pełnię wolności , miłości i życia osiągniesz tylko wtedy , gdy się ze mną zjednoczysz w miłości. Jeżeli natomiast zerwiesz i spożyjesz owoc z drzewa poznania dobra i zła , a więc uwierzysz w kłamstwo , że sam o własnych siłach i wbrew Mojej miłości możesz osiągnąć szczęście , wtedy na pewno umrzesz , ponieważ odrzucając Mnie , odrzucisz miłość i życie , a wybierzesz śmierć i samozniszczenie.
Grzech jest największą tragedią człowieka.
Taka była treść Bożego Słowa skierowana do ludzi w raju , symbolicznie wyrażona w zakazie spożywania owocu z drzewa poznania dobra i zła.
Ludzie przed grzechem pierworodnym mieli Boże prawo wpisane w swoich sercach i nie odczuwali go jako ciężaru i jarzma. W sposób spontaniczny i naturalny byli przekonani , że do szczęścia potrzebny jest im tylko i wyłącznie Bóg.
Pierwsza próba zakwestionowania tej prawdy zrodziła się nie z winy człowieka , lecz została mu zasugerowana z zewnątrz przez „ojca kłamstwa” – szatana , przedstawionego w opisie biblijnym j w symbolu węża. Szatan i jego poplecznicy , upadli aniołowie , to istoty czysto duchowe , które zostały stworzone i powołane do wspólnoty miłości z Bogiem. Kiedy miały w sposób całkowicie dobrowolny przyjąć i odpowiedzieć miłością na miłość Stwórcy , zamiast Boga wybrały i ukochały , niestety , siebie. Samouwielbienie doprowadziło je do stanu przerażającego egoizmu i do nienawiści Boga.
Demon jest wrogiem numer 1 , jest kusicielem w pełnym znaczeniu tego słowa. „Czy to prawda , że Bóg powiedział : nie jedzcie owoców ze wszystkich drzew tego ogrodu? (Rdz 3,1). Tym wstępem , prowokacyjnym pytaniem , wąż wciągnął Ewę w rozmowę , zawierającą w intencji niezwykle inteligentnie spreparowaną sugestię : to nie prawda , że Bóg ciebie kocha. On przecież zakazuje ci spożywania owoców z tego drzewa , a więc ogranicza twoja wolność. Szatanowi chodzi o to , aby w człowieku zrodziło się poczucie pretensji i krzywdy w stosunku do Pana Boga i przekonanie , że Bóg faktycznie ogranicza jego wolność. Szatan w swej pokusie idzie dalej. Zaprzecza , że grzech pociąga za sobą śmierć. Sugeruje , że jest nieprawdą to , co mówi Bóg : „ nie wolno wam jeść z niego , abyście nie pomarli „(Rdz 3,2-5).
Szatan wsącza w świadomość człowieka straszny jad grzechu pychy , perfidnie zapewniając : na pewno nie umrzecie !
Ale wie Bóg , że gdy spożyjecie owoc z tego drzewa , otworzą się wam oczy i tak jak Bóg będziecie znali dobro i zło(Rdz 3,4-5). Poznanie dobra i zła – w języku Biblii – oznacza posiadanie wszechmocy samego Boga.
Wąż mówi , że dopiero przekroczenie tego zakazu pozwoli człowiekowi osiągnąć pełnię szczęścia , bo otworzy przed nim nieskończone , boskie perspektywy.
W ten sposób szatan podjął próbę całkowitego zafałszowania obrazu Boga w ludzkiej świadomości. Człowiek do tej pory wierzył i intuicyjnie doświadczał , że Bóg go stworzył z miłości , że być od Boga uzależnionym jest dla niego największym dobrem. I tu nagle usłyszał , że Bóg nie tylko go nie kocha , ale ,że jest jego największym przeciwnikiem, absolutnym tyranem , ponieważ zakazując spożywania owoców z tego drzewa , broni mu dostępu do pełni szczęścia i nie chce , aby człowiek stał się taki jak on. Pokusa szatana podana w tak ponętnej i atrakcyjnej formie wzbudziła w świadomości pierwszych ludzi podejrzenie i wątpliwości : kto tu mówi prawdę , Bóg , czy szatan? Wtedy Ewa spostrzegła , że drzewo to ma owoce dobre do jedzenia , że jest ono rozkoszą dla oczu i że owoce tego drzewa nadają się do zdobycia wiedzy. Zerwała zatem z niego owoc…..(Rdz3,6).
Właśnie w ten sposób dokonał się grzech pierworodny . Jest to grzech pychy i niewiary w miłość Boga. Człowiek przestał wierzyć Bogu , natomiast uwierzył szatanowi. Uznał , że to nie Bóg mówi prawdę , tylko szatan.
Nie przyjął prawdy , że grzech jest największą tragedia człowieka i że prowadzi do śmierci. Przekreślił prawdę o tym , iż dając zakaz spożywania owoców z drzewa poznania dobra i zła , Bóg kierował się bezinteresowna miłością : nie czyń tego , bo to jest twoją zgubą i w ten sposób wejdziesz tylko w śmierć i bezsens.
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz