Modlitwa do Pana Jezusa

 

Dziękuję Ci Jezu za wszystkie życiowe sytuacje , kiedy przychodziłam do Ciebie z prośbą. Gdy przychodzę do Ciebie z nową prośbą , chcę pamiętać ile już razy mnie wysłuchałeś. Rozpamiętywanie wszystkich  Twoich interwencji , Panie , bardzo wzmacnia moją wiarę. Każdy dzień wymaga ode mnie podejmowania trudnych decyzji. Pociechą jest świadomość , że podpowiesz mi , gdy o to poproszę. To bardzo ważne , bo świat który stworzyłeś jest wielki i skomplikowany. Na szczęście  zawsze mogę się do Ciebie zwrócić z prośbą o pomoc. Ty wiesz która droga jest dla mnie i moich bliskich najlepsza. Daj  mi proszę siłę , bym była niezłomna w wierze. Otwórz moje serce dla wszystkich , którzy są wokół mnie, aby sami mogli zobaczyć przemieniającą moc Twojej miłości. Panie prowadź nas przez wszystkie trudy i cierpienia. Nie pozwól by trudne doświadczenia okaleczyły nas i pozbawiły nadziei jaką w Tobie pokładamy.

Modlitwa o zwycięstwo nad szatanem

 Odmawiajmy tę modlitwę codziennie przeciw złu. Ma ona ma wielką siłę.

 

Boże Ojcze Wszechmogący, Wszechmądry i Wszechpotężny, Stwórco Nieba i Ziemi, Ty, Który w cudowny i nieomylny sposób władasz całym Wszechświatem spraw, aby każdy człowiek wypełniał Twoją Najświętszą Wolę i według niej żył.
Przywróć odwiecznie ustalony porządek, który dałeś stworzeniu. Połóż kres wszelkim poczynaniom szatana, który doprowadzić chce do zniszczenia całej ludzkości i świata; który usilnie stara się zniszczyć każdego człowieka stworzonego przez Ciebie na Twój obraz i podobieństwo.
Obroń nas, Ojcze Niebieski przed wszelkimi jego nienawistnymi poczynaniami, uchroń świat przed zagładą, wszelkimi rodzajami klęsk i wojnami. Wejrzyj na Jezusa Chrystusa, Syna Twego, który niewinnie życie za nas oddał na Krzyżu, aby nas odkupić Krwią swoją.
Prosimy Cię o to za przyczyną Niepokalanej Dziewicy Maryi, Świętego Michała Archanioła, Aniołów i Świętych.
Błagamy Cię przeto Ojcze Niebieski o ratunek i uwolnienie nas z sideł szatana, które ten bezustannie na nas zastawia. Wejrzyj, Ojcze Niebieski, na naszą słabość i nieudolność. Dlatego pokornie błagamy: Przyjdź z pomocą udręczonemu ludowi swemu, połóż kres panowaniu szatana. Święty Michale Archaniele, stań jeszcze raz na czele swego Niebieskiego Wojska i z Twym okrzykiem "Któż jak Bóg" - przyjdź nam z pomocą w tej nierównej walce dobra ze złem, aby pokój znów zapanował nad światem. Amen.
 
Egzorcyzmy prywatne to modlitwy do indywidualnego odmawiania przez wszystkich wiernych, np. w chwilach pokus i dręczeń pochodzących od złego ducha. Nie można takich modlitw odmawiać nad innymi bez wskazania księdza i przygotowania.

            Za zgodą Kurii Diec. Warszawsko-Praskiej z dnia 8.11.1993 r. nr 184/K/93

Woda Świecona

 

Pokropienie się wodą święconą przypomina, że zostaliśmy odkupieni przez chrzest. Przypomina, że możemy żyć jak „nowi ludzie” – „odrodzeni z wody i z Ducha Świętego” (J 3,5) – bo umarł w nas „stary człowiek”. Dzięki temu stale pamiętamy, żeby chronić naszą duszę od grzechów powszednich. Oczywiście łaska nie działa automatycznie, wykonanie samego znaku to za mało, aby odczuć jego moc, potrzebna jest postawa wiary – autentycznego świadectwa. Woda święcona, często używana w rytuałach liturgicznych, zasadniczo odwołuje się do wody chrztu świętego, za pomocą której staliśmy się dziećmi Bożymi. Według formuły błogosławieństwa woda święcona oddala nieprzyjaciela, chroni domy, pomaga wyjść zwycięsko z walki przeciwko sugestiom i cierpieniom, także fizycznym, wywieranym przez szatana. Wodę święconą można pić, można też nią zwilżyć ciało w miejscach najbardziej bolesnych, można a nawet trzeba nią skropić pomieszczenia i przedmioty ogólnego użytku.

Wody święconej mogą używać wszyscy. W sytuacjach nękania ze strony złego ducha każdy człowiek może się zwrócić do niego w prosty sposób: szatanie, idź precz ode mnie! Jest to zwrot skierowany bezpośrednio do złego ducha. W jednym z dokumentów kościelnych przewidziana jest możliwość, osobistej obrony przed złym duchem. Osoba taka może mówić: idź precz, szatanie, ode mnie! Osoba świecka nie może tego czynić w stosunku do innych osób, natomiast w stosunku do siebie może.

Wchodząc do kościoła, jako Domu Bożego, sięgamy dłonią do kropielnicy i czynimy znak krzyża dla przypomnienia sobie, kim jesteśmy i dla Kogo tu przychodzimy. Uświadamiamy sobie, że jesteśmy częścią wspólnoty dzieci Bożych. Nie trzeba przekonywać, jak ważna jest ta świadomość dla przeżywania modlitwy osobistej, a jeszcze bardziej wspólnotowej Eucharystii. Dobrze przeżywana Msza św. to wspólne spotkanie dzieci Bożych z Ojcem, przez Syna, w Duchu Świętym. Przychodząc zatem na Mszę św. potrzebujemy odnowienia tej świadomości, co ułatwia przy wejściu znak krzyża wodą święconą. Potem, w trakcie Eucharystii ta świadomość narasta i potęguje się aż do zjednoczenia z Bogiem w Komunii Świętej. Jednoczymy się z Nim w sakramencie, do którego owocnego przeżycia przygotowały nas między innymi sakramentalia (do nich należy pokropienie wodą święconą). Przeżywamy zatem z całą mocą obecność Boga w sobie.

Kościół św. udziela odpustu cząstkowego (wcześniej: odpustu stu dni) za każde przeżegnanie się wodą święconą. Nie zapominajmy również wziąć ze sobą wody święconej na cmentarz, gdy idziemy tam odwiedzić groby naszych bliskich zmarłych. Skrapianie nią grobów przynosi wielką ulgę zmarłym cierpiącym w czyśćcu. Poza Ofiarą Mszy św. i odpustem zupełnym, nic nie może dać większej ulgi duszom czyśćcowych jak pokropienie wodą święconą grobów, gdzie spoczywają prochy ich ciał.

Powiedzenie: „Bać się czegoś jak diabeł święconej wody”, jest jak najbardziej prawdziwe. Stąd warto mieć także w domu, przy drzwiach, kropielnicę i jej używać. Ważna jest również życzliwość między ludźmi, bowiem wówczas nie będzie złorzeczenia czy zazdrości. Jednocześnie nie możemy ulegać lękowi, że wszędzie czyha na nas zło: w każdej bajce, symbolu czy muzyce. Oczywiście bywają takie, które są demoniczne, ale nie możemy wszędzie panicznie doszukiwać się działania diabła – to nie jest chrześcijańskie podejście. Warto jednak mieć w sercu słowa św. Pawła, który zachęca do tego, aby unikać wszystkiego, co ma choćby pozór zła.

Kropielnica ma swój pierwowzór w Starym Testamencie: miedziany basen stojący przed Przybytkiem służył do rytualnych ablucji. Również Jezus, wstępując po chrzest do Jordanu, uświęcił wodę, potwierdzając jej moc oczyszczania z grzechu. Stąd też bywa, że kropielnica ma kształt muszli, za pomocą której – wedle tradycji – Jan chrzcił w Jordanie. Czasami naczynie na wodę wkomponowane jest w postać ukrzyżowanego Chrystusa albo modlącą się Matkę Boską, najczęściej jednak podtrzymuje je w rękach Anioł Stróż.

Chrzcielnica. Miejscem przechowywania wody chrzcielnej jest chrzcielnica. Powinna znajdować się w każdym kościele parafialnym i w miarę możliwości przy niej powinno udzielać się chrztu. Nierzadko zdarza się, że chrzcielnica jest „liturgicznym meblem”, z którego nikt nie korzysta. Są kościoły, w których chrzcielnica zamknięta jest na kłódkę, której nie otwiera się nawet w Wigilię Paschalną. Szkoda, bo jej symbolika jako źródła chrzcielnego jest jedyna i niezastąpiona. Jaki to piękny widok, gdy ktoś modli się przy chrzcielnicy, dziękując Bogu za dar wiary. Jakie to radosne, gdy proboszcz zaprasza wiernych, by w Niedzielę Chrztu Pańskiego i na Wielkanoc podchodzili całymi rodzinami do ozdobionej kwiatami chrzcielnicy, by uwielbiać Boga, Dawcę życia wiecznego.

Kropielnica. Przy wejściu do świątyni rozglądamy się za kropielnicą, by móc ręką zanurzoną w wodzie święconej uczynić na swym ciele znak krzyża. Jest to bardzo prosta forma odnowienia przymierza chrzcielnego i warto bardzo świadomie czynić te gesty. Wchodząc do kościoła, wspominamy moment, gdy zostaliśmy włączeni w Kościół. Prosimy Boga, by usunął z naszego serca to, co przeszkadza nam w pełnym spotkaniu się z Nim w domu modlitwy.

Kropielniczka. Tradycją katolickich domów było zawieszanie kropielniczki z wodą święconą przy drzwiach wejściowych. Podobnie jak w świątyni, ten zwyczaj pomagał domownikom i gościom żyć prawdą, że rodzina to domowy Kościół oraz że w codzienności życia objawia się Bóg.

Najstarsze polskie kropielniczki domowe pochodzą z drugiej połowy XVIII wieku. Początkowo wytwarzane były w przyklasztornych manufakturach, dopiero później zaczęli je produkować twórcy ludowi.

W temacie: Sól egzorcyzmowana pomaga zawsze w obronie przeciwko złym duchom, lecz ma też specyficzną właściwość ochrony miejsc przed negatywnymi wpływami. Może zatem być pozostawiana w pomieszczeniach lub domach jako osłona, na przykład w kątach pokoju, w szufladzie szafy, pod dywanikami w samochodzie. Przede wszystkim jednak błogosławiona sól może być używana normalnie w kuchni, aby każdego dnia razem z egzorcyzmowanym olejem była dostarczona do wewnątrz ciała.

Lecznicze możliwości oleju egzorcyzmowanego zawsze miały u starożytnych wielkie znaczenie. Sam Jezus doradzał jego stosowanie. W Mk 6, 12 – 13 czytamy, że dwunastu apostołów zostało wysłanych z misją. Wzywali oni do nawrócenia, wyrzucali też wiele złych duchów oraz wielu chorych namaszczali olejem i uzdrawiali. Szczególnym skutkiem zastosowania oleju egzorcyzmowanego jest oddzielenie wpływu nieszczęść na ciało. Dlatego też można nim posmarować ciało w miejscach bolących i otrzymywać wypływające z tego odczuwalne dobrodziejstwa, także i dlatego, że olej w odróżnieniu od wody święconej, która szybko wysycha, wtarty pozostaje o wiele dłużej. Jednakże zasadniczym jego użyciem – wraz z poświęconą solą – powinno być normalne przyprawianie pokarmów. Wielu doświadczyło już na sobie tego, że egzorcyzmowana sól i olej, używane do przyprawiania pokarmów, są najlepszym nośnikiem łaski służącej do przeszkodzenia w działaniu ewentualnych negatywnych elementów wewnątrz ludzkiego ciała. Przedmioty błogosławione działają przeciwko przedmiotom namaszczonym przekleństwem. Przy używaniu tych sakramentaliów należy pamiętać o istnieniu realnego niebezpieczeństwa, a mianowicie, że zostanie im nadane zbyt wielkie znaczenie oraz uwierzy się w to, ze uwolnienie nastąpi jedynie dzięki przesadnemu użyciu tych środków.

źrdło: pl.aleteia.org

CARLO ACUTIS

 

10 października 2020 - Dzień Beatyfikacji Carlosa Acutisa

 

 CARLO ACUTIS – BOŻY INFLUENCER

 „Wszyscy rodzimy się jako oryginały, ale wielu umiera jako kopie” – powtarzał bł. Carlo Acutis, nazywany dzisiaj „Bożym influencerem”.

Był niezwykłym dzieckiem.

Od urodzenia wyróżniał się błyskotliwością, wrażliwością i niespotykaną u dzieci duchowością.

Kiedy miał 4 lata, przyśnił mu się zmarły dziadek i poprosił wnuka o modlitwę, która pozwoliłaby mu opuścić czyściec. Od tej pory mały Carlo zaczął się interesować tematami religijnymi.

Mama Carla, jak sama wspomina, była wówczas z dala od Boga i Kościoła.

Na tematy religijne Carlo rozmawiał ze swoją opiekunką o polskich korzeniach.

Ona również nauczyła go modlitwy i zaszczepiła w nim miłość do Maryi.

W wieku 7 lat Carlo przystąpił do Pierwszej Komunii Świętej. Od tej pory codziennie uczestniczył we Mszy Świętej, podkreślając, że „Eucharystia jest autostradą do nieba”. Zawsze uśmiechnięty, koleżeński i niezwykle wrażliwy zwłaszcza na krzywdę, ubóstwo i cierpienie. Pomagał przez udział w licznych dziełach wolontariatu wobec ubogich i chorych. Swoje pieniądze przeznaczał na jedzenie dla bezdomnych i potrzebujących. Często pracował w przytułku dla bezdomnych.

Jego rówieśnicy wspominają go jako przyjaciela na dobre i złe.

Był nastolatkiem pełnym energii i życia. Miał wiele zainteresowań, jak gra na saksofonie, sport, fotografia, gry wideo.

Był również pasjonatem programowania i internetu. Chciał, aby w sieci znajdowały się treści opowiadające o Bogu, przede wszystkim o największym darze, czyli Eucharystii. Przez kilka lat zbierał materiały do swojej znanej już na całym świecie wystawy multimedialnej (to 146 pieczołowicie przygotowanych tablic w formie online lub w wersji do druku) o cudach eucharystycznych na świecie.

To poszukiwanie było dowodem na to, że Carlo czuł żywą obecność Boga w świecie, zwłaszcza ukrytego w hostii, i chciał się dzielić ze wszystkimi tą pewnością.

Jego codzienność została przerwana przez chorobę, która bardzo szybko doprowadziła do śmierci. Carlo cały czas po diagnozie spędził w heroicznej postawie, bez narzekania. Swoje cierpienia ofiarował za papieża i Kościół.

Zmarł 12 października 2006 roku. Zgodnie ze swoim życzeniem został pochowany na cmentarzu w Asyżu.

Proces beatyfikacyjny chłopca rozpoczął się w 2013 roku.

10 października 2020 roku Carlo został błogosławionym Kościoła katolickiego.

Jego wspomnienie liturgiczne ustanowiono na 12 października.

ROZMYŚLANIA MĘKI PAŃSKIEJ PODCZAS MSZY ŚWIĘTEJ

 

Pan Jezus powiedział:" kto by pół życia pościł o chlebie i wodzie, kto by boso do Rzymu poszedł i biczował się w dzień i w nocy, to nie miałoby to tak cennego znaczenia jak to:

Kto dobrze rozważa mękę i śmierć Pana Jezusa w czasie Mszy Świętej".

Gdy kapłan idzie do Ołtarza -

Chrystus idzie do Ogrójca na modlitwę.

 Gdy kapłan zaczyna Mszę świętą-

Chrystus modli się w Ogrójcu.

 Gdy kapłan mówi: Spowiedź powszechną-

Chrystus Krwią się poci i upada na twarz w Ogrójcu.

 Gdy kapłan całuje Ołtarz-

Judasz-zdrajca,pocałunkiem wydaje Chrystusa Żydom.

Gdy kapłan idzie na koniec Ołtarza-

Chrystusa prowadzą do Annasza.

Gdy kapłan czyta:Introit-antyfonę na wejście-

Policzkują Chrystusa w domu Annasza

Gdy kapłan mówi:''Panie zmiłuj się nad nami..."-

Chrystusa prowadzą od Kajfasza ,a Piotr się Go wypiera.

Gdy kapłan mówi:''Pan z wami''-

Piotr za wejrzeniem nań Chrystusa-nawraca się.

 Gdy kapłan czyta Kolektę -modlitwę przed czytaniem Słowa Bożego-

Chrystusa prowadzą do Piłata -Starosty Rzymskiego.

 Gdy kapłan idzie na środek Ołtarza-

Chrystusa od Piłata prowadzą do Heroda.

Gdy kapłan czyta Ewangelię-

Chrystusa od Heroda prowadzą do Piłata-Sąd nad Jezusem.

 Gdy kapłan rozbiera kielich-

Obnażenie Chrystusa do Biczowania.

Gdy kielich rozebrany na Ołtarzu stoi-

Chrystusa u słupa biczują

Gdy kapłan palką nakrywa kielich-

Chrystusa cierniową koroną koronują.

Gdy kapłan obmywa palce u rąk-

Piłat umywa ręce, tym sposobem niewinność swoją oświadcza i wydaje wyrok na niewinnego Jezusa.

Gdy kapłan mówi do ludu ''Módlcie się, aby moją...'' -

Piłat pokazuje ludowi Chrystusa, mówiąc: ''Oto człowiek''.

Gdy kapłan mówi modlitwę: ''Święty,święty''przed przeistoczeniem-

Chrystusa na śmierć krzyżową deklarują.

Gdy kapłan czyni (modli się) pamiątkę za żywych-

Chrystus wychodzi z krzyżem z miasta.

 Gdy kapłan trzyma ręce nad kielichem-

Weronika zastępuje drogę Chrystusowi i ociera Jego twarz.

 Gdy kapłan czyni znak krzyża na ofiarę -

Chrystusa do krzyża przybijają.

 Gdy kapłan podnosi Hostię-

Chrystusa z krzyżem podnoszą.

 Gdy kapłan podnosi Kielich-

Krew z Ran Chrystusa płynie.

 Gdy kapłan czyni pamiątkę za zmarłych-

Chrystus na krzyżu modli się cicho za naród ludzki.

 Gdy kapłan mówi: ''Ojcze nasz...'' -

Siedem słów Chrystusa na krzyżu.

 Gdy kapłan łamie Hostię na dwie części-

Chrystus na krzyżu umiera.

 Gdy kapłan komunikuje-

Pogrzeb Chrystus.

Gdy kapłan po Komunii świętej umywa ręce-

Ciało Chrystusa drogimi maściami namaszczają.

 Gdy kapłan po Komunii świętej idzie na koniec Ołtarza-

Chrystus Zmartwychwstaje.

 Gdy kapłan mówi: ''Pan z wami'' -

Chrystus pokazuje się uczniom.

 Gdy kapłan czyta ostatnią modlitwę. Postcomunio -

Chrystus przez 40 dni zostaje z uczniami swymi.

 Gdy kapłan mówi ostatnie ''Pan z wami'' -

Chrystus wstępuje do Nieba.

 Gdy kapłan błogosławi lud-

Chrystus posyła na uczniów Ducha Świętego

 

Róbcie użytek z wody święconej

 

 

Jest to jeden z największych Sakramentaliów, przez który złe duchy uciekają.... 

 

 Woda Święcona jest  tak naprawdę wodą błogosławioną.  Woda  święcona jest  czasami niedoceniana. Wiara w oczyszczającą moc wody była obecna już w Starym Testamencie.  Pamietajmy o tym by  zawsze gdy wchodzimy do Kościoła przeżegnać się wodą święconą.

O targowaniu się z Bogiem, czyli Ksiądz Boguś wyjaśnia o postanowieniu p...