Dotknięcie przez Boga

Jeżeli ktoś go doświadczył , to wie o czym mówię , a jeżeli nie to trudno mu  to wytłumaczyć.

Ludzie dotknięci przez Boga doświadczają zakochania Boga w człowieku. Oni wiedzą , że On troszczy się o człowieka.

Często ludzie nie widzą potrzeby pójścia za Bogiem. 

Wystarczają im te dobra , które mogą posiąść.

Wydaje im się , że wartości wyższe nie są już konieczne.

Dobra materialne jednak nie doprowadzą człowieka do szczęścia , każdy ma w sobie pustkę , którą może wypełnić tylko Bóg.

Coraz częściej można  jednak zobaczyć ludzi , którzy żyją blisko  Pana Boga, którzy żyją prawością , uczciwością , czasem skromnie , a czasem wystawnie , czasem na stanowisku.

Ludzie często mają mało czasu na modlitwę.

Nie warto jednak poświęcać więcej uwagi sprawom materialnym ale pielęgnowaniu swojej więzi z Chrystusem. 

Wiem co piszę , naprawdę!

Im więcej rzeczy posiada człowiek , tym więcej poświęca im uwagi.

Czy naprawdę potrzebujesz chodnika w przedpokoju , który zmusza cię do zdejmowania butów za każdym razem?

Czy musisz co tydzień woskować samochód?

A może lepiej byłoby w niedzielne przedpołudnie wybrać się z rodziną za miasto na spacer?

 Co jest naprawdę ważniejsze?

Czas , który zaoszczędzisz nie poświęcając go rzeczom materialnym , możesz spędzić na rozmowie z Bogiem.

 Nasz stosunek do dóbr materialnych powinien przynosić błogosławieństwo innym ludziom.

Dobra materialne nie są złe z natury, czasami pozwalają doświadczać czegoś , co zbliża do Chrystusa.

Jeżeli w otoczeniu przyrody lepiej odczuwasz Bożą obecność , to sensowny będzie zakup np. dobrego roweru , aby można było wyjechać za miasto lub powiedzmy w góry.

To co posiadamy ma przynosić chwałę Chrystusowi.

W 1Kor 10,23-31 apostoł Paweł napisał : „Wszystko wolno , ale nie wszystko jest pożyteczne:wszystko wolno , ale nie wszystko buduje(…) A więc : czy jecie , czy pijecie, czy cokolwiek czynicie , wszystko czyńcie na chwałę Bożą”.

 Oznacza to , że nie powinniśmy posiadać rzeczy z natury sprzecznych z wolą Bożą – takich jak papierosy , narkotyki.

Można korzystać z telewizora , by oglądać pouczjące programy oraz zdobywać informacje o świecie , ale można też marnować czas na oglądanie seriali-tasiemców napełniając swój umysł wartościami dalekimi od Bożego ideału.

Wszystkie rzeczy jakie posiadamy pewnego dnia obrócą się w proch , ale więź z Bogiem jest tym , co zachowamy na wieczność.

To smutne , że wielu ludzi żyje na tym świecie , nie chcąc wiedzieć , że ich celem jest zapracowanie na niebo.

Bo na niebo – jak podaje Katechizm – zasługuje ten , kto jest dobry , kto kocha Boga , wiernie Jemu służy i umiera w Jego łasce.

Moi   drodzy  chcę was zainspirować do własnych poszukiwań i starań, do myślenia o niebie i codziennej za nim tęsknoty.

Do nieba idą ci , którzy chcą tam iść.

Przecież pewnego dnia przyjdzie dzień , w którym będziemy musieli opuścić ten świat i przenieść się do wieczności.

 Warto więc dążyć do świętości , bo przecież świętym nie zostaje się od razu.

 Żaden człowiek nie jest świętym od razu.

Potrzebny jest do tego czas i przejście konkretnej drogi.

Jan Paweł II mówił , że świętość jest darem , który pochodzi od Boga , a realizuje się go i zdobywa na ścieżkach ziemskiego życia.

Ludzie nie są świadomi bogactwa ,piękna , które w sobie noszą , nie wiedzą , ile mają w sobie złożonych darów.

Pragnąc świętości należy odważnie dawać świadectwo o Bogu.

 Dla tych którzy nie znają Boga ważne jest świadectwo osób wierzących.

Swoim stylem życia można stać się znakiem zapytania dla otoczenia. 

W ludziach rodzi się pragnienie poznania Tego , kogo jeszcze nie nazywają Bogiem , ale kto powoduje , że ich życie jest pełne pokoju i harmonii.

Wielu młodych ludzi nie dąży do świętości ze strachu , że staną się obcy w środowisku , w którym funkcjonują.

A przecież święci to zwykli ludzie.

Ludzie często osiągają swą świętość przez najbardziej szare , zwykłe , normalne życie.

Doświadczenie grzeszności jest częścią drogi do świętości.

W pewnym momencie życia człowiek dochodzi do doświadczenia , że świętość to dotknięcie Pana Boga.