Umiej codzienność zamienić w święto

Umiej codzienność zamienić w święto,

nie myśl o tym , co widzisz , lecz o tym , jak patrzysz..

Miej świąteczne spojrzenie na rzeczy zwyczajne;

umiej w nich znaleźć niezwykłą przypowieść ,

o tym , za czym tęsknisz , nie widząc wyraźnie.

Każdy dom człowieka jest osłoną cudu:

w jednym jakaś kobieta poszukuje drachmy,

przesuwa ciężkie meble , wymiata starannie ,

każde światło zapala , za serce się łapie ,

jakby zgubiła klejnot swego życia.

Pod innym zaś dachem ktoś wyprawił ucztę

i siedzi zmartwiony , bo gości zabrakło.

Wszyscy poszli się modlić przed martwe ołtarze

o pokarm przetrwania jedynie do jutra ,

nie rozpoznając w sobie prawdziwej gotowości.

W samotnym domu pośród drzew na wzgórzu

dziwna tajemnica wypełnia mieszkanie:

zwyczajna kobieta zatopiła ręce

w cieście , które rośnie ponad wszelką miarę,

jakby chciało wyrosnąć na wielkie królestwo.

Każda mała czynność , która dzień kształtuje ,

to wielka przypowieść powiedziana światu.